Van de ene in de andere verbazing

Pas na twee maanden kwam ik erachter dat de muziek van Amy Winehouse toch wel erg goed is. Waarschijnlijk was ik bevooroordeeld. Iemand die er zo uitziet kan vast niet goed zingen, dacht ik bij mezelf. Clearly, I was wrong. Want Amy Winehouse past helemaal in mijn rijtje van muzieksmaak. En nu luister ik er bijna iedere dag naar. Ik heb mijn mening dus gauw bijgesteld.

Vakantienieuws?
Op andere momenten ontgaat mij gewoon het een en ander. Als ik op vakantie op Curacao ben bijvoorbeeld. Dan houd ik het Nederlandse nieuws een stuk minder in de gaten en mis ik grote nieuwsverhalen. Maar ja, dan ben ik op vakantie en heb ik een legitiem excuus.

Af en toe kom ik laat op gang
Anders is het dat wanneer een boek verschijnt over het correspondentschap van Joris Luyendijk in het Midden-Oosten. Van iedereen hoorde ik toen dat het boek zeer de moeite waard is. Ook voor beginnende journalisten. Maar toch kocht ik het boek niet. Ik had niet eens een bijzondere reden. Nu had ik wel een reden om het boek aan te schaffen. Maar omdat ik wel vaker laat reageer, nu pas een weblog daarover.

Journalistiek in een dictatuur..kan dat?
Er is namelijk een tegenboek verschenen van twee NOS-buitenlandredacteuren: Het Maakbare Nieuws. Een boek dat ik graag wil lezen, want het correspondentschap fascineert mij. Maar daarvoor moet ik wel eerst ‘Het zijn net mensen’ van Luyendijk lezen, anders snap ik het natuurlijk niet. De lange treinreis van Alkmaar naar Hilversum Noord gebruik ik om het boek te lezen en ik blijf me verbazen over de journalistiek en dictatuur in het Midden-Oosten. Ieder hoofdstuk weer.