Ik ben nu twee weken op reis en ik ben al in twee ziekenhuizen geweest. Twee verschillende nog wel. Het eerste ziekenhuisbezoek was in Sydney. Maar mijn pijn is de afgelopen dagen erger geworden en de blaren ook. Lopen ging gewoon helemaal niet meer. Inmiddels ben ik wel aangekomen op de bijbelschool Attunga.
Het is prachtig hier. Geweldige uitzichten, donkere sterrenhemel, mooie kangeroes en behulpzame mede interns. We zijn slechts met ze zevenen. Het mooie is dat God ons samen heeft gebracht, dus ik ben erg benieuwd wat de komende weken me gaan bieden. De eerste dagen waren minder geslaagd. Ik heb namelijk onwijs veel pijn. Mijn kaken houd ik constant stevig op elkaar. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel pijn gevoeld.
Dus ging ik samen met Rachel naar het ziekenhuis. Vooraf kreeg ik morfine toegediend tegen de pijn. Toen de eerste pleister eraf ging deed het nog steeds onwijs veel pijn, dus heb ik meer morfine gekregen. Rachel heeft me goed afgeleid en we hebben onwijs gelachen. Gelukkig anders had ik het niet gered hoor. Heb zelfs een Bravery Award gekregen voor mijn moedige houding! Met Ariel nog wel..haha. Volgende week maandag moet ik terug naar het ziekenhuis om de verbanden te vernieuwen. Ik kan er overigens wel mee douchen
Zondagmiddag kwam Rachel me dus in Sydney ophalen om naar Attunga te gaan. Maar we maakte eerst nog even een stop bij haar church. En wat denk je? Zij gaat gewoon naar de originele HILLSONG CHURCH. Mijn mond viel open. Ik wilde onwijs graag heen, maar omdat we zolang moesten rijden kon ik zondag niet. En nu was ik er toch. God is good! Jammer genoeg was de dienst net voorbij, want Darlene Zschech was er gewoon!!!!
Heel gek idee. Maar wel heel gaaf. Bij de ingang staan grote witte letters met de tekst: Jesus, hope for humanity. Er zijn veel andere Hillsong kerken, maar met deze is het begonnen. Sowieso gaan we met Attunga daar ook heen. Misschien in maart als ze een nieuwe cd gaan opnemen. Dat zou echt amazing zijn!!!!
Op Attunga zelf gaat het goed. Deze week maken we kennis met elkaar, krijgen we een rondleiding door de keuken en vrijdag komt het eerste kamp al. Chris en Meri, de initiatiefnemers van Attunga, zijn heel erg aardig. Ik kan goed met ze praten en ze hebben veel kennis van het Woord. Ze verzorgen me ook goed trouwens. Iedereen is hier erg behulpzaam eigenlijk. Fijne omgeving met prachtige natuur.



















februari 4, 2009 at 7:56 am |
Marina, gelukkig kan je nog lol hebben in het ziekenhuis. En dan ook nog een award in de wacht slepen.
februari 4, 2009 at 10:51 am |
Sorry Marina ik heb het bericht bij het verkeerde stukje geplaatst. Ik ben niet zo slim met berichtjes sturen. Het staat bij het eerste stukje over jezelf.
Annelies