Legitiem televisie kijken onder werktijd

Acht televisies met het actuele nieuws sieren de muur naast de buitenlandredactie. De televisies zenden live beelden uit van allerlei actuele gebeurtenissen. De beelden zijn ruw en rechtenvrij. Een belangrijke bron bij het maken van kortjes voor het Journaal, want onder meer AP, Reuters en Eurovision zijn vertegenwoordigd. Voor het gemak staat ook CNN, Sky News en Teletekst aan.

Internationaal 

Maar niet alleen de buitenlandredacteuren blijven zo up to date. De televisies trekken ook de aandacht van veel andere NOS-medewerkers. Of ze werkelijk naar de beelden tot zich nemen, blijft mij een raadsel. Pakketjes die in een vliegtuig geladen worden of paspoortcontroles op een willekeurig vliegveld. En soms is het gewoon een tijdje zwart en wachten we geduldig tot het volgende beeld vanuit de hele wereld.

Uberinteressant 

Overigens staat het wel heel interessant om de televisies bij de buitenlandafdeling te aanschouwen. Dus kijk ik ook regelmatig naar de schermen.

Nederland uitgeschakeld, EK-dienst afgeblazen

Als u het nog niet doorhad: ik ben helemaal into het EK voetbal. Ik sprong dan ook een gat in de lucht toen ik afgelopen donderdag hoorde dat ik een EK-dienst bij de NOS mocht meedraaien. Ik was zo enthousiast, dat ik mijn vader op Curaçao belde. De kosten van het gesprek konden me niets schelen. Ik heb twee EK-diensten in the pocket.

Teleurstellende vertoning 

Net als heel veel Hollanders keek ook ik op zaterdag naar de befaamde wedstrijd tussen Nederland en het Rusland van Guus Hiddink. Maar Nederland maakte de positieve indruk van de eerste wedstrijden niet waar. En ook niet een klein beetje. Ze hebben niet goed gespeeld en eigenlijk ook terecht verloren.

EK-dienst afgeblazen 

Toch was mijn nationalistische gevoel nooit zo groot als zaterdagavond. Nu de Russen ten koste van de Nederlanders door zijn naar de halve finale, is mijn EK-dienst afgeblazen. Het team in Zwitserland keert naar huis, de spelers zijn al thuis en het EK-werk op de redactie wordt nog even netjes afgerond. Jammer genoeg geen EK-dienst dus dit jaar. Over twee jaar dan maar het WK voorbereiden.

Net voetbal op de redactie

De binnenlandredactie vind ik er groot. Er is een speciaal team om de komende dagen te bekijken. Ook wel Team Planning, voor de duidelijkheid. Daar aan het hoofd staat de coordinator: Team Coordinator. Dan is er ook een team medewerkers dat zich alleen op het nieuws van de dag richt, oftewel Team Dag.

Team building
Dan zijn er ook nog de binnenlandse verslaggevers, dus Team Verslaggevers. Aan iedere uitzending werkt ook nog een binnenlandredacteur mee, die het lopende nieuws verwerkt. Dat is dus Team Verwerking en dan zijn er natuurlijk ook nog de eindredacteuren en hoofdredacteuren.

Iedereen akkoord?
Als ik een tekst schrijf voor Team Planning dan wordt die door veel, heel veel anderen nogmaals gelezen. Hij gaat langs Team Coordinator, Team Verslaggeving, Team Dag en als ik mazzel heb ook nog langs Team Eindredactie. Het is net een groot Europees toernooi met al die teams. Zoals u vast al begrijpt, is het overzicht voor mij compleet spoorloos. En ik houd zo van overzicht.

Mijn tekst
Maar op de buitenlandredactie is dat een ander verhaal. Want de redacteuren draaien bijvoorbeeld een TV dienst of een RADIO dienst. Zij houden zich dan bezig met de actuele internationale onderwerpen en verwerken die bijvoorbeeld tot een kort item voor de dagjournaals. En met trots kan ik zeggen dat ik ook mijn steente heb bijgedragen. Dat is ontzettend gaaf! Want de nieuwslezer leest dan gewoon mijn tekst voor. Mijn tekst, die ik daarvoor heb geschreven. Ook zelf beeld gezocht en gemonteerd en dat komt dan gewoon in het NOS Journaal. SUPER.

Europese teams
De teams op het EK zijn dan wel weer geweldig. Dus houd ik het rond deze tijd graag bij het Euro 2008. Op naar de finale tussen Nederland en Duitsland!

France calling!

Als de telefoon op de buitenlandredactie rinkelt, spring ik bijna letterlijk uit mijn stoel. Gauw neem ik de telefoon op en luister ik gespannen wie aan de andere kant van de lijn hangt. Voor het eerst is het leuk om de telefoon op te nemen. De mensen die bellen zijn namelijk uitermate interessant.

Internationale gesprekken
,,Dag Marina. Met Marjon. Volgens mij kennen wij elkaar nog niet”, klinkt het door mijn telefoon. ,,Nee dat klopt. Ik loop hier stage”, antwoord ik. ,,Ik ben Marjon uit Brazilie. Welkom.” En zij is niet de enige die ik heb gesproken. Eerder babbelde ik met Rolien Creton, die correspondent in Scandinavie is. Ook sprak ik met Peter d’Hamecourt uit Rusland, Saskia Dekkers uit Frankrijk, Wessel de Jong uit Belgie en Bas Mesters uit Italie.

Stampen
Van de coordinator heb ik een lijst gekregen met alle correspondenten. Het zijn er erg veel en sommige namen ken ik gewoon niet. Dus nu ben ik met man en macht iedere avond de namen in mijn hoofd aan het stampen. Het lijkt bijna op studeren…haha nee hoor, zo erg is het niet. Ik ben gelukkig goed in namen, dus dat zit wel goed!

Ik ben GESLAAGD

Rond half twaalf werd ik gister gebeld door mijn examinator van de Utrechtse School voor Journalistiek: ,,Marina, je bent door!” Eindelijk is het verlossende woord eruit. Ik ben geslaagd voor mijn vierjarige studie journalistiek. Nu mag ik mezelf echt journaliste noemen.

Toch maak ik nog even mijn stage bij de NOS af. Deze week loop ik mee op de buitenlandredactie; erg interessant. Daarna nog EK-diensten en Jeugdjournaal. Dat wil ik voor geen goud missen.
 
Met vriendelijke groet,
 
Marina de Haan
Journaliste

Oranjekoorts

Terwijl langzamerhand ook de NOS redactie oranje kleurt, heb ik er nog helemaal geen last van. Bij mij is gewoon geen sprake van oranjekoorts. Plankenkoorts ken ik dan weer wel. Dat is jammer genoeg niet iets om blij mee te zijn.

EK fever
Inmiddels is mijn flat ook ontzettend versierd met slingers, vlaggetjes en allerlei andere gekke oranje spullen. Ik heb er zelf niet om gevraagd, maar het heeft wel iets. In mijn huis is daarentegen niets in die kleur te vinden. In de verste verte niet. Misschien komt het wel, omdat ik nooit voor Oranje ben tijdens voetbalwedstrijden (maar niet doorvertellen hoor). Portugal en Italie zijn meer mijn favoriet.

The games you play
De welpies bij de NOS zijn dan wel weer erg gezellig. Op de computers van het 18 uur blok lachen de leeuwtjes iedereen tegemoet. Hoewel Nederland moeilijke wedstrijden tegemoet gaat, maken de welpies op de nieuwsvloer mijn werk gelukkig een stuk gemakkelijker.

Ik leef nog hoor

Het Journaal op 3 heeft me niet opgegeten. Ik ben er nog gewoon. Stage en afstuderen lopen bij mij alleen gelijk. Dus deze week staat in het teken van de afronding van mijn afstudeerprojecten. Daarna richt ik me weer helemaal op de NOS. Ik mis de nieuwsvloer nu al.

Behind the news 2

De presentator, de regie en het beeld dat u op tv ziet. En dat allemaal in een ruimte. Hoe vaak zie je dat nou? Bijna nooit. Maar daar is het Journaal op 3 met de grappige nieuwslezer Herman van der Zandt. Want daar wordt de uitzending live opgenomen in de kleine regieruimte op de nieuwsvloer.

Herman van een tijdje geleden.

Sexy stem
Eerder schreef ik over een uitzending met Sacha de Boer en Astrid Kersseboom, die hun haar constant in model zetten. En ook Herman zit even aan zijn haar. Maar hij is voornamelijk gewoon grapjes aan het maken. Hij leest erg goed, ook in het echt. En heeft gewoon een mooie duidelijke stem. Die sarcastische ondertoon bij sommige berichten, waardeer ik erg. De zeven minuten van het jonge hippe journaal voor de snelle kijker heb ik constant zitten lachen en dat doe ik nu nog steeds.

Want wat heb ik een ONWIJS LEUKE COOLE GEZELLIGE
avond gehad bij de NOS.

Behind the news

Astrid Kersseboom zet nog even de kraag van haar blouse rechtop en Sacha de Boer hangt haar ketting netjes. Op televisie ziet u dat niet. Maar in de regieruimte blijft niets onopgemerkt. Hoog tijd voor een kijkje achter de schermen bij het 20- en 22-uur Journaal.

Een lolletje
De Boer bewijst maar weer dat vrouwen meer dingen tegelijk kunnen dan mannen. Zonder problemen wisselt ze de serieuze onderwerpen af met grapjes. Die grapjes zijn alleen niet voor het Nederlandse publiek te horen. Terwijl de kijker naar onderwerpen kijkt uit bijvoorbeeld China lacht De Boer met weerman Erwin Kroll. Ook ik hoor niet waar het over gaat; ik heb immers geen headset. Maar het ziet er wel gezellig uit en ik krijg zelfs een glimlach op mijn gezicht. Vervolgens treedt ze zo in haar rol als anchor van het 20-uur Journaal. Heel erg knap en leuk om een keer mee te maken.

Ik hoor van alles, behalve het journaal zelf
In de regieruimte gebeurt ontzettend veel. Ik hoor zoveel stemmen door elkaar, van bijvoorbeeld de regisseur, regie-assistent en schakelmedewerkers, dat ik het journaal niet eens meer kan volgen. Op het laatste moment wordt duidelijk dat het onderwerp over het nieuwe boek van James Bond niet op tijd binnen is voor het journaal. Dus worden er nog laatste aanpassingen doorgevoerd. ,,Dan maar een stukje over China”, meldt de eindredacteur. Het item wordt uit een dagjournaal gevist en De Boer krijgt een nieuwe tekst.

Hier zit mijn haar goed (al zeg ik het zelf!)

Freezing beelden
Zo hectisch als het 20-uur journaal was, zo rustig was het 22-uur Journaal. Okay, niet alle onderwerpen waren qua geluid in orde en sommige beelden waren bevroren. Maar ik vond het qua stress meevallen. Het Acht uur Journaal heeft natuurlijk een hoge naam en wordt goed bekeken. Daar zal het verschil in zitten.

Als je haar maar goed zit
Toch blijft het leuk om de nieuwslezers zo aan het werk te zien. De Boer wiebelt op het krukje, terwijl ze de meelees voorleest en Kersseboom doet nog even d’r haar goed. Straks om 23 uur Herman van der Zandt aanschouwen bij het Journaal op 3. Misschien doet hij ook nog wel zijn haar goed!

Hoe moeilijk kan lopen zijn?

Lopen. Voor bijna iedereen is het de gewoonste zaak van de wereld. Je wordt ’s ochtends wakker, staat op en loopt naar de keuken, toilet of de badkamer. Het is zo gewoon, maar we weten eigenlijk niet hoe het kan. Maar dan komen de robots in het spel. Zij kunnen ons meer inzicht geven in de menselijke loopbeweging.

Mijn eerste robot
Toen ik met de verslaggever van het Journaal op 3 meeging, zag ik voor het eerst in mijn leven een robot. Natuurlijk waren de verwachtingen hoog. Is het zoals Robin Williams in The Bicentennial Man? Of toch meer als Will Smith in I, Robot? Nope, niets van dat alles. Flame lijkt namelijk niet op een mens. Daar is bewust voor gekozen. Wel ziet hij er schattig uit met zijn blauwe hoofd in de vorm van een vlam, dat geinspireerd is op het logo van de TU Delft.

Robot Flame
Flame heet hij dus. Onderzoeker ir. Daan Hobbelen van de TU Delft heeft twee jaar aan hem gewerkt. Flame weegt 15 kilo en loopt net als een mens. Hij heeft twee metalen slanke benen, scharnieren als knieën en elektromotoren als spieren. De rode en blauwe lichtjes versieren zijn borstkas, die vol zit met snoeren, draden en computers. Af en toe heeft Flame wat opstartproblemen, maar dat kan gebeuren. Het hart van een mens werkt ook niet altijd perfect. Maar het voornaamste doel van Flame is om te lopen. En dat kan hij onwijs goed. Zo goed zelfs, dat hij constant doorloopt. Hij kan niet zien, dus als je hem niet oppakt blijft hij lopen.

Daan Hobbelen loopt voor de zekerheid altijd naast Flame. Foto Joost van den Broek / de Volkskrant

Aai over de bol tijd
Als niemand kijkt, geef ik Flame een kleine aai over zijn bol. Hij heeft net de hele tijd gelopen en moet nu weer opladen. Met twee batterijen kan Flame namelijk maar een half uur lopen. Hij kan niet zelf staan, dus hangt hij in een standaard. Zitten kan hij wel, naja..het is meer een beetje achterover leunen.

Complex
Lopen is dus duidelijk zo complex, dat we de techniek van robots nodig hebben om daar meer over te weten te komen. Ook kunnen door deze techniek mensen met loopproblemen geholpen worden door bijvoorbeeld betere diagnoses en revalidatieapparatuur, zoals een prothese. De Zuid-Afrikaanse atleet Oscar Pistorius is een bijzonder voorbeeld. Hij mag zelfs met zijn kunstbenen meedoen met de Olympische Spelen. Maar voor nu gaat alle eer en aandacht naar Flame, die deze week zal schitteren op de wetenschappelijke conferentie Dynamic Walking.