Lieve vriendjes,

Ik val maar gewoon met de deur in huis. Zaterdag heb ik een auto-ongeluk gehad. Ik reed op de dirt weg en mijn achterbanden begonnen te draaien. Ik probeerde het te corrigeren, maar dat lukte niet. Na een paar bomen en een koprol, kwam de auto op zijn wielen terecht. Ik heb daarna mijn bril opgezet, mijn tas gepakt en ben wonder boven wonder gewoon uitgestapt.

God heeft mijn leven onwijs gered. Ik mankeer namelijk helemaal niets. Geen schrammetje. Ik ben heel dankbaar dat Hij goed voor me zorgt en dat ik door iedereen op Attunga goed ben opgevangen. Als ik er aan terug denk krijg ik nog kriebels, maar het goede nieuws is dat ik okay ben.

Zegen, Marina

Ik beweeg mijn rechterhand van links naar rechts voor mijn gezicht. Blegh, zit er weer een op mijn wang. En ze zoeken me constant op. Ik begin me er langzaamaan te irriteren, maar voor de locals is het meer dan gewoon: vliegen. Ze zijn echt overal en ik probeer ze met man en macht te verbannen. Met weinig succes moet ik toegeven.

Maar de vliegen zijn niet eens zo erg in vergelijking met de pleisters op mijn kuiten. Ze zijn duidelijk aan het genezen, want ze jeuken ontzettend. Gelukkig heb ik geen pijn meer en kan ik weer lopen. Praise the Lord.Ik heb nu nieuwe pleisters en die moeten om de drie dagen vervangen worden.

De eerste week op Attunga zit erop en ik moet toegeven: ik voel me hier al thuis. En dat is best snel voor mijn doen. Maar het is een ontzettend mooie en vredige omgeving. Ik kom hier echt tot rust. Ik heb weer tijd om na te denken, te bidden en mijn Bijbel te lezen. Heerlijk. Ik geniet van de zonsondergang, als de lucht rood, oranje en roze kleurt. Ik geniet van de vogels, de een nog kleurrijker dan de ander. En kangoeroes op slechts een paar meter afstand. Ik kan ze bijna aaien.

Daarnaast is het een hele fijne groep. Iedereen heeft een eigen karakter en een andere achtergrond, maar iedereen vult elkaar aan. Heel bijzonder. Ik kan goed met ze praten en evengoed lekker gek doen. Nou doe ik natuurlijk nooit gek..haha!

Hoe is het in Nederland?

Cheers!

Ik ben nu twee weken op reis en ik ben al in twee ziekenhuizen geweest. Twee verschillende nog wel. Het eerste ziekenhuisbezoek was in Sydney. Maar mijn pijn is de afgelopen dagen erger geworden en de blaren ook. Lopen ging gewoon helemaal niet meer. Inmiddels ben ik wel aangekomen op de bijbelschool Attunga.

Het is prachtig hier. Geweldige uitzichten, donkere sterrenhemel, mooie kangeroes en behulpzame mede interns. We zijn slechts met ze zevenen. Het mooie is dat God ons samen heeft gebracht, dus ik ben erg benieuwd wat de komende weken me gaan bieden. De eerste dagen waren minder geslaagd. Ik heb namelijk onwijs veel pijn. Mijn kaken houd ik constant stevig op elkaar. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel pijn gevoeld.

Dus ging ik samen met Rachel naar het ziekenhuis. Vooraf kreeg ik morfine toegediend tegen de pijn. Toen de eerste pleister eraf ging deed het nog steeds onwijs veel pijn, dus heb ik meer morfine gekregen. Rachel heeft me goed afgeleid en we hebben onwijs gelachen. Gelukkig anders had ik het niet gered hoor. Heb zelfs een Bravery Award gekregen voor mijn moedige houding! Met Ariel nog wel..haha. Volgende week maandag moet ik terug naar het ziekenhuis om de verbanden te vernieuwen. Ik kan er overigens wel mee douchen

Zondagmiddag kwam Rachel me dus in Sydney ophalen om naar Attunga te gaan. Maar we maakte eerst nog even een stop bij haar church. En wat denk je? Zij gaat gewoon naar de originele HILLSONG CHURCH. Mijn mond viel open. Ik wilde onwijs graag heen, maar omdat we zolang moesten rijden kon ik zondag niet. En nu was ik er toch. God is good! Jammer genoeg was de dienst net voorbij, want Darlene Zschech was er gewoon!!!!

Heel gek idee. Maar wel heel gaaf. Bij de ingang staan grote witte letters met de tekst: Jesus, hope for humanity. Er zijn veel andere Hillsong kerken, maar met deze is het begonnen. Sowieso gaan we met Attunga daar ook heen. Misschien in maart als ze een nieuwe cd gaan opnemen. Dat zou echt amazing zijn!!!!

Op Attunga zelf gaat het goed. Deze week maken we kennis met elkaar, krijgen we een rondleiding door de keuken en vrijdag komt het eerste kamp al. Chris en Meri, de initiatiefnemers van Attunga, zijn heel erg aardig. Ik kan goed met ze praten en ze hebben veel kennis van het Woord. Ze verzorgen me ook goed trouwens. Iedereen is hier erg behulpzaam eigenlijk. Fijne omgeving met prachtige natuur.

Ik heb gewoon vet gesurft in Seal Rocks!!!! Het was ontzettend gaaf en een onwijs leuke groep. Bij Waves Surfcamp had ik een trip van twee dagen en twee nachten geboekt. Het was ongeveer 3,5 uur rijden van Sydney, maar alles was goed verzorgd. Dus we werden netjes in de stad opgehaald. Ready to ride those Australian waves. And man, they are huge!

Donderdagochtend ging de wekker vroeg. Of althans, de instructor kwam ons wakker maken. Na het ontbijt gingen we gelijk naar de zee. Het is zo prachtig daar en er is bijna niemand. Komt omdat het van local stranden zijn. Helder blauwe zee en witte stranden. Heerlijk. Van Joel, de cool surfer dude, kregen we de eerste instructies en daarna gewoon het water in en proberen maar. Het ging gelijk aardig. Ik heb een goede balans. It’s all about the feeling. Ik heb een paar keer echt gestaan en gewoon gesurft. I rocked!!!!

Natuurlijk heeft the board me ook een paar keer omver geduwd en was ik echt all over the place in het water. Het is trouwens wel zwaar hoor om tegen de golven in weer de zee op te gaan met je surfplank. Maar zeewater houdt me niet tegen. Pijnlijke ogen echter wel. Door het zoute water kon ik soms gewoon niets zien. Dan deed ik even relaxed en hadden mijn armen ook rust..haha!

Een vriendin uit Alkmaar had me al vele malen gewaarschuwd voor de zon in Australia. Dank je Esther! Dus ik heb me vaak ingesmeerd. Ik dacht tenminste dat ik het goed had gedaan. Maar niets is minder waar. Mijn benen zijn tot aan mijn wet suit verbrand. En het is zelfs zo erg dat ik op mijn kuiten blaren heb gekregen van de hitte. Ook mijn voeten zijn opgezwollen. Dit is echt zo’n true backpackers story..haha! Vandaag ben ik naar de ER van Sydney Hospital geweest en een Duitse dokter heeft mijn benen verzorgd en me medicatie gegeven. Nu strompel ik door de gangen van het hostel. Naja ik lig eig voornamelijk op bed met mijn benen omhoog en ik probeer veel water te drinken.

Nederlanders uit het hostel zijn zo aardig om mijn medicijnen op te halen bij de apotheek. De komende dag zal ik nog rustig aan moeten doen, maar morgen word ik opgehaald voor de Bijbelschool. Ik heb er onwijs veel zin in! Het wordt zo’n nieuwe gezegende ervaring. Lijkt me super. God is me nu al aan het vormen. Ik merk het gewoon iedere dag. How cool is that!

PS: eerste kangaroos al gezien greattt

Het is eindelijk gelukt om foto’s van Australia Day online te zetten! Ik heb gratis Internet ontdekt in de bibliotheek van Sydney. Dat zit maar op een paar minuten lopen van het hostel. Veel kijkplezier!!!!

Ik voelde me vandaag een echte Aussie. Uitgerust in een OZ DAY shirt en een vlaggetje van Australië was ik klaar om Australia Day te vieren. Dan vieren de locals dat in 1788 de eerste vloot Sydney bereikte. En een aantal mafkezen dragen dan ook de vlag. Letterlijk als cape. Anderen hebben gewoon de kleuren van het land aan. Het is een beetje zoals bij ons Koninginnedag als iedereen in het oranje gaat. Maar bij ons is het veel gekker hoor. Hier viel het wel mee. Maar ik deed wel lekker mee hoor :d

Het festival is onwijs goed verzorgd. Veel eetgelegenheden, overal muziek (van jazz tot blues, soul, rock, hiphop) en nog meer activiteiten. Zoals een ferry race, tallship race en leuke kraampjes in de wijk The Rocks (vlak naast de Harbour Bridge). Ook heel veel klassieke auto’s. Ik heb blijkbaar toch iets van mijn vader overgenomen, want ik heb alle auto’s bekeken..haha. En er stond maar een Volvo tussen. Verder onder meer Cadillacs, Fords en Chryslers. Op een auto heb ik mijn naam geschreven! Voor het goede doel

’s Avonds met een paar Nederlanders naar Darling Harbour geweest. Daar was de finale van Australia Day met prachtig vuurwerk. Het was echt kicken om zoiets in Sydney mee te maken. Toen voelde ik me een echte Aussie!

G’day mates!

Drie zusters. In mijn gezin heb ik geen zussen. In de gemeente heb ik veel zusters. Maar niet zoals deze ‘drie zusters’. Ik heb het namelijk over drie karakteristieke bergen in de Blue Mountains, op ongeveer twee uur rijden van downtown Sydney. De Blue Mountains is een gigantisch regenwoud. En bij nader inzien, is dit de tweede keer dat ik de Blue Mountains aanschouw. De eerste keer was namelijk een paar dagen geleden toen ik uit mijn vliegtuigraampje keek en vol bewondering een grote bomenmassa zag. Op dat moment kon ik het niet plaatsen, maar nu wel. De Blue Mountains zijn amazing!

En foto’s van het eerste regenwoud waar ik in gelopen heb!

Met de groep zijn we eerst bij de Wentworth Fall gaan kijken, maar van een echte waterval was geen sprake. Het was eerder een grote steen, waar wat water overheen droop..haha. Maar het schijnt dus al een week niet geregend te hebben in de mountains, dus dat is dan niet heel raar. Overigens waren er wel fikse bosbranden door de hitte hier. Gisternacht was de warmste nacht in honderd jaar. En heet was het zeker.

Ook gister tijdens het wandelen door het regenwoud. Vandaar dat ik voor de medium wandeling koos. Ik hoefde alleen maar te dalen. Gelukkig maar, want bij de Fall heb ik wel wat moeten klimmen en dat merkte ik gelijk aan mijn longen. Maar trapjes naar beneden lopen ging prima. Ik heb genoten van de prachtige natuur en het weidse uitzicht. Spectaculair!

Ik heb een heerlijke dag gehad. De aussie gids was erg grappig. Hij woont ook echt op de mountains. Katoomba heet dat plaatsje. En het is er echt ubergezellig. Allemaal leuke winkeltjes. Zelfs een cupcake winkeltje en een plek waar ze overheerlijke zelfgemaakte chocolade verkopen!

Ik kom net terug van een Guided Tour door het Opera House. Ik houd van theater en architectuur. In the Opera House komen beide samen. Wat een geweldig gebouw zeg. Alleen de vorm is al onwijs origineel, maar ook binnen is het prachtig. En er zit zoveel geschiedenis achter. Binnenin zitten zowel theaters als concertzalen. Het plafond is zo gemaakt dat de akoestiek het beste tot haar recht komt. Verder hebben ze het grootste orgel ter wereld en nemen de stoelen zelfs geluid op. Microfoons worden dan ook niet gebruikt. Alles is prima te horen! Super!!!

Liefs, Marina

PS: thanks voor jullie lieve berichtjes, doet me goed :d

..en laat je betoveren! Check it out: Sydney

Harbour Bridge, Opera House, Hyde Park, Bondi Beach en Sydney Tower. Ik ben gewoon in Sydney. Weet je hoe gaaf dat is? De eerste dag kwam ik verhit aan in mijn hostel de Wood Duck Inn. Wat een verschil zeg. Ik was bijna vergeten hoe het is met 30 graden. Ontzettend warm. Kwam ook helemaal moe en brak aan. Daarna koud gedoucht en even geslapen. Maar ik moest natuurlijk op de eerste dag naar de Opera House. Dus nadat ik een flesje water kocht, was ik gauw op weg. Ik hoefde alleen maar rechtdoor te lopen. Lekker makkelijk.

Eenmaal bij de haven zag ik al een glimp van de Harbour Bridge. Echt een geweldige brug. Ja, ik houd van architectuur. Deze is heel bijzonder. Andere favo bruggen zijn de Brooklyn Brigde in New York en de Golden Gate in San Francisco. Anyway, de Opera House kon natuurlijk niet ver weg meer zijn. En ja hoor, daar was ie. Echt meesterlijk gewoon. Ik heb het zo vaak op foto’s gezien, maar om het nu live te zien was ongelooflijk. Ik vond het zo kicken om daar rond te lopen.

Sydney is echt een mooie stad. Ik hou echt van steden. Heerlijk genieten in een park. Gewoon relaxen, bidden en nadenken. Ik kom helemaal tot rust hier. Vanaf vandaag ben ik me meer thuis gaan voelen hier. Ik heb het erg naar mijn zin en geniet van kleine dingetjes. Begin ook al te wennen aan de warmte…haha. Wat is het toch vreselijk dat het hier 30 graden is, terwijl jullie zo slecht weer hebben…haha. Heel lullig, maja ik dacht ik wrijf het er even in. Maar warm weer is ook niet alles hoor. Ik ben namelijk naar Bondi Beach geweest. Het bekendste strand van Sydney, waar veel gesurft wordt en waar ook nog weleens een haaitje langskomt.

Eenmaal bij het strand werd het bewolkt, ging het regenen, onweren en bliksemen. Echt balen zeg. We (andere backpackers) zijn toch gaan zwemmen. Eerst was het koud, maar daarna wende het wel. Echt stoer. Maar wat een zeewier aan het begin. Stroming neemt het allemaal mee. Alsof je over sla loopt..hahaha! En geen zachte. Anyway de golven overvielen me soms, dus ging ik kopje onder. Met bril en al. Leuk he! Daarna fish and chips gegeten voor de Britse backpackers.

Het voelt echt als vakantie in Aussieland. En komende dagen staan er nog meer leuke dingen op mijn programma! Houd die nieuwsgierigheid nog maar even vast

Het verschil van regenachtig Amsterdam naar zonnig Hong Kong is groot. Ik heb duidelijk teveel kleren aan. Dus mijn hippe sjaal en jas waren al gauw uit. Het is mooi weer, maar wel vochtig. Ik merk het gelijk aan mijn ademhaling. Evengoed geslenterd door de stad. Ik heb heerlijk uitgewaaid bij de haven. Dat deel van de stad vind ik het mooist. De gebouwen zijn cool en het water oogt bijna tropisch.

Niet alle architectuur in de stad spreekt me aan. Sommige gebouwen zijn gewoon ‘weird’. Maar die staan vooral aan de rand van de stad. In downtown Hong Kong is het een groot chinatown. Een niet Aziaat valt hartstikke op. Ook mensen uit Bangladesh en India wonen hier. Een man uit dat laatste land sprak me bij de haven aan. Ik heb een ‘open hart’. Dat kon hij zien, want hij is een fortune teller. Verder zei hij dat ik 89 jaar word en dat er goede tijden aankomen. Na zijn praatje vroeg hij natuurlijk om wat geld..

Klik verder om foto’s van Hong Kong te bekijken!

Een dag Hong Kong was ontzettend gaaf. Ook ’s avonds is het een bijzondere stad om mee te maken. Het ziet dan bijna zwart van de Aziaten. In zoverre dat dat mogelijk is dan..haha! Maar erg veel mensen op de been en alle reclameborden zijn verlicht. Verder is de stad ontzettend schoon. Er wordt niets op de grond gegooid. Ook hebben ze veel oog voor groen. Dus naast de gebouwen zijn er veel parkjes waar je rustig kan zitten of een maaltijd kunt eten. Locals doen dat dan ook graag.